Rot kat (maar wel een slimme rot kat)

Vanacht in de camper geslapen en om twaalf uur wilde Teapot eruit. In de zomer lieten wij het luik open, van het opberghok maar daar is het nu te koud voor.

Dus Philippe opstaan en laat ZIJN kat naar buiten. Drie uur later hoor ik gekrab. Eerst bij de deuren, daarna bij de diverse opberghokken. 'Ja dag, je wilde toch naar buiten!'

Teapot wilde naar buiten en nu wilde hij toch echt naar binnen! Toen er niet gereageerd werd, is hij op het dak geklommen en heeft daar daar zitten krabben en miauwen aan het dakluik boven mijn hoofd....

Dus Philippe opstaan en laat ZIJN kat weer naar binnen...

Slim beestje hé ;-))

Happy zonnewendefeest (of zoiets)

Zo, kerst is over, iedereen heeft het overleefd, zelfs de laatste gasten klanten. Hoewel dat laatste, op zich een klein kerstwonder genoemd kan worden.

24 en 25 december hebben Philippe, Sebastien en ik gezellig met zijn drieën gewerkt. Philippe heeft behoorlijk lopen zweten in zijn eentje in de keuken en in de bediening liep het lekker gesmeerd. Met Sebastien kan dat ook niet anders. 

Jammer dat hij weggaat! Philippe en ik hebben nog even geprobeerd om hem van gedachten te doen veranderen, maar Sebastien is nu eenmaal een telg uit de familie dikkop ;-))

De gasten waren allemaal dik tevreden. In eerste instantie blij dat zij een restaurant gevonden hebben, dat open was en in tweede instantie omdat het zo lekker was. Mooi zo!

De 25. 's avonds waren wij gesloten en hebben nog geprobeerd een restaurant te vinden... niets dus.

Vandaag, 26 december, was Philippe niet meer alleen in de keuken en ook in de bediening hadden wij genoeg personeel. Wij hadden voor in het restaurant à la carte en in de zaal achter een brunchbuffet. Volle bak!

Iedereen was dik tevreden, op een tafel na. Twee mannen, een stel, die al een paar keer geweest zijn met diverse vrienden. Vreselijke blaaskaken. Die je ongevraagd advies geven, hoe je het beter kunt doen. De eerste keer toen ze kwamen, was het de decoratie. Een van die twee was artiest en maakte beelden van parelhoenderen. Grote lijven met een klein kopje. ‘Dat ontbrak echt in ons dekoor’. Hoe leg je vriendelijk uit dat je dat ongelofelijk lelijk vindt? Tja, geen plaats, het spijt mij…

Nu was er niets goed aan het buffet. In Lausanne hebben ze dit en dat en zus en zo. Ohja, en in Lausanne kun je tot 16uur brunchen. En het is goedkoper en blablabla

Ik was even bij het buffet om te kijken of alles in orde was, toen een van de ‘vrienden’ vroeg:

‘Kunt u mij zeggen hoe ik de pastas moet serveren? Met mijn vingers zeker?’

‘Kijk mijnheer, daar ligt serveerbestek’

‘Ja, nu is het te laat! En de dekstel van de bain-marie is ook niet handig, waar laat ik die?’

Zonder iets te gekken heb ik de deksel eraf gehaald. Waarop hij mij even later weer riep:

‘Hier mijn bord, nu is alles koud, warm het even op!’

Ik heb het in de magnetron gestopte en hem even later het gloeiend hete bord in zijn handen gedouwd.

Het waren de laatste klanten en ik ben niet meer bij ze geweest.

Wij hadden een kleine enquête bij de brunch gasten gedaan, om te kijken hoe ze deze formule vonden. Maar ik heb tegen Renée gezegd dat ze bij die klanten dat niet hoefde te doen. Hun mening kunnen ze ….

Behalve die klanten, was het toch lekker gezellig en druk. Al heeft nog geprobeerd om zaterdag middag een vergadering te houden, maar dat heb ik geweigerd. Philippe heeft met hem gesproken. Het heeft 10 minuten geduurd en Philippe heeft Al niet de kans gegeven om iets te zeggen en heeft hem onder anderen ‘uitgelegd’ dat dit de enige ochtend was in deze 3 weken dat wij vrij waren. Einde ‘vergadering’!

Nou een paar dagen rust, dan oud en nieuw en vakantieieieieieieieieie!!!!!!!

He's back!!!!!!!!!!!

Pfffff!! Ik had hem al 3 weken niet meer gezien. Elie had hem, volgens hem 10 dagen geleden nog gezien.

Teapot had blijkbaar met Raclure gevochten, de hele garage lag vol met, voornamelijk, witte haren. En sindsdien geen Teapot meer. Ik heb langs het kanaal gelopen en heb hem geroepen. Normaal komt ie meteen, nu niet. 's avonds vanaf het balkon, geen resultaat. De buren zullen gek geworden zijn van mij, but who care's.

De buren aan de andere kant zijn verhuisd, zu zullen toch niet Teapot meegenomen hebben?? Gek, dat dacht ik ook toen hun voorgangers vertrokken waren en Teapot een paar dagen zoek was. Misschien stresst hij bij verhuizingen?

Vandaag sprak ik een buurvrouw van een stuk verderop. Af en toe zie ik hem daar vandaan komen. Ik leg uit hoe Teapot eruit ziet en vraag of zij hem de laatste 3 weken gezien heeft. Nou, 3 dagen geleden, als dat hem is. De achterbuurman geeft hem te eten, want het arme beestje is uitgehongerd...

Ik ben dus nog een rondje om het huis wezen gaan doen. En maar roepen, zonder resultaat. Toen ik weer thuis aankwam, stond er een drijfnatte kater op mij te wachten! Yes, he's back!!!

Ik heb hem meteen in de auto geladen en mee naar het hotel genomen. Zolang Raclure er is (nog 2 weken) blijft hij maar hier. Hij ligt nu lekker te spinnen. En wat betrefd het uitgehongerde beestje... hij is nog nooit zo dik geweest!

Zo, ik ben een partijtje opgelucht!!

as is verbrande turf...

as ik nou de andere auto had genomen, dan...

Telefoon gaat, nummermelder geeft Elie aan. 'Dag Elie' en een vreemde stem antwoord. "Ik ben hier met uw zoon, die een ongeluk met zijn scooter gehad heeft. Hij is bij kennis, hij heeft alleen pijn aan zijn been en wij wachten op de ambulance'

Zo, en dan? Wat nu?

Het stormde ontzettend toen ik Sebastien ging ophalen. Ik dacht nog, was ik maar met onze augo gegaan, dan had ik ze alletwee mee kunnen nemen. De auto van het hotel heeft maar 2 plaatsen. Op de terugweg regende het al niet meer en de wind was gaan liggen.

Toen Elie naar werk ging was het weer gaan stormen. Tussen 2 dorpen in is hij door een rukwind met zijn scooter omgevallen. Hij heeft zig van de weg laten rollen, ivm eventuele aankomende auto's. Stel je voor, het is niet donker, scooter op de weg en de eerste auto's rijden gewoon door. En dat terwijl er iemand in de berm ligt!!!

Ik ben meteen naar hem toe gegaan en daar aangekomen stonder er 4 wagens met zwaailicht. Nou, dat is indrukwekkend! Ze hebben mij bij hem in de ambulance gelaten. Ze waren aan het wachten op 'groenlicht' van het ziekenhuis. Hier is er niet één ziekenhuis dat nootdienst heeft, maar per ongeluk wordt bekeken, waar de patient naartoe gestuurd moet worden. (als ik het zo goed begrepen heb)

Hij was geen hoge noodgeval, gelukkig!

Ik heb zijn scooter ingeladen en heb thuis gewacht tot ik hem kon ophalen.

Resultaat: gebroken teen en 1 maand ziek geschreven...

Ik - as ik nou met mijn auto Sebastien opgehaald had, dan had ik Elie meegenomen...

Philippe - as ik naar huis was gegaan om dat op te halen wat ik nodig had, dan had ik Elie meegenomen...

Elie - as ik nou gewoon in het hotel was gebleven in mijn pauze, dan...

tja, as is verbrande turf of zoals ze hier zeggen 'Avec les Si on refait le monde'

Drama in 10 acten...

Vandaag zijn wij de camper wezen ophalen. Die hadden wij voor de derde keer gebracht, voor de reparatie van de bumper en zijkant.

Nee, hij is nog niet gerepareerd. Ze hebben nog steeds de bumper niet gekregen. Die komt nu in week 51 en dan zijn zij voor 2 weken dicht...

Ok, dat schiet niet echt op, want daarna gaan wij met de camper 3 weken weg. Ze hebben even snel de lichten gerepareerd, dus wij kunnen toch weg.

Ik denk dat de isolatie ietsje minder zal zijn dan vorig jaar, maar met onze verwarming zal dat wel goed komen. Die is zo warm, dat wij zelfs op de laagste stand 's nachts het dakluik open doen.

Dus mams, geen zorgen, met de ventilatie zit het wel goed ;-)))

Liefs

Ach, waarom heb IK daar nou nooit aan gedacht?

Een vaste gast heeft mij opgebelt en was hevig ontstemd. Hij is met vrienden komen eten roen wij met vakantie waren. Hij wilde zijn vrienden met onze keuken kennis laten maken. Ze waren die middag de enige tafel en over de bediening had hij geen goed woord over. Eigenlijk wilde hij gewoon niet meer komen, maar besloot uiteindelijk om naar mij te bellen. Gelukkig maar. Zelfs na 10 dagen, hoorde je dat hij kwaad was.

Ook was er een tamelijk slecht kommentaar op booking, met name over de bediening. Lekker zeg!

Wij vertellen dat aan de persoon in kwestie en die snapt daar totaal niets van. En even later komt zij ook nog klagen dat ze met kerst moet werken??? Welkom in de Horeca!

Resultaat, ziekteverlof!  De eerste arts schrijft haar 2 dagen ziek en daarna heeft ze er een gevonden die haar tot 6 januari heeft voorgeschreven.

Zo doe je dat dus, als je met kerst niet wilt werken.

the week after

Dit arme meisje heeft last van de  van +35° naar bijna 4 graden! Of is het de jetleg?

Koorts, griep, loopneus moe....

Na 3 dagen bijna nonstop geslapen te hebben, kan ik er weer tegenaan.

Guys, here I am!

zondag, back again...

KOUD!!!!!!

zaterdag

komt nog...

vrijdag

komt nog...

donderdag

komt nog...

Wakker worden in the middle of nowhere!

Dat is nog eens wat, niemand om je heen, met een boot aan een palmboom hangen en geen spoor van een bewoonde wereld.

Ik had de wekker om 5u30 laten afgaan om de zonsopgang te bekijken. Ik wilde dit al een paar keer doen, maar Carola en vroeg opstaan...

Uiteindelijk is het dus hier gelukt en het was zeker de moeite waard!!!

mams lees je nog mee, ik mis je opmerkingen! VLEK

Dinsdag

Gisteravond zijn wij een stuk verder gevaren en vandaag zijn wij in Koh Chen aangekomen. Hier hebben wij een klein dorpje bezoch waar er zilvere dingen werden gemaakt, bekers, schalen, sieraden enz enz

Wij hebben een school bezocht en een oude man die gevangen is geweest tussen 1975 e, 1979. Hij was daarvoor leraar maar toen hij opgepakt was moest hij zijn 'biografie' schrijven. Hij zei dat ie niet kon lezen en schrijven, dus moet hij op de velden werken. Dit heeft hem waarschijnlijk zijn leven gered, want intellectuelen en ambtenaren werden meteen geëxecuteerd...

Nu geeft hij in dit kleine dorpje franse les en wiskunde en geeft hij bijlessen. In dit dorp hebben wij pennen en schriften achtergelaten.

's middags in een ander dorp hebben wij (weer) een tempel bezocht. Wij zijn er per ossenkar naartoe gegaan. Wij zaten per 2 personen in zo'n kar. Shake your boddy, shake it baby!

Iedere keer als wij terug komen op de boot, krijgen wij een vorchtige washand. Nou, die was pikzwart, zo stoffig was onze rit.

Tijdens het avondeten zijn wij doorgevaren en hebben ergens in the middle of no where anker gegooid. Een vierkante meter grond en een palmboom. Daar hingen wij aan vast.

PHNOM PENH

 

Vanaf hier hebben wij een nieuwe gids, Hosim. Anh mag alleen maar in Vietnam werken en Hosim alleen maar in Cambodia en ook maar in een gedeelte.

Wij gaan vandaag Phnom Penh bezoeken. Wij beginnen met het paleis en de tempel(s). De koning was thuis maar hij is ons niet gedag komen zeggen...

Phnom Penh is een drukke stad en zoals de vorige steden ook, vuil en stoffig. Hier zijn de tegenstelling van arm en rijk héél groot. Zo rij je langs bouwvallige huizen en zo langs grote herenhuizen. Je ziet er ook mensen op straat slapen en er zijn veel bedelaars. Het geeft een gevoel van onbehagen bij de groep.

Vandaag is het de irritanste persoon van de hele groep gelukt om zich wel heel belachelijk te maken. Na 5 dagen hier in de regio, diverse uitleg over de geschidenis van de region staan wij voor een oude kaart waar Indochine op staat. Vraagt ze, welk land is nou Indochine. Dat bestaat niet meer. Oh, is het vergaan of zo?

Arrrrrggggggggggg!!!!! Neheeee, duffe doos let toch eens op, Dat is nu Laos, Vietnam en Cambodia. Dat is nu toch wel tig keer uitgelegt. (helaas heegt niemand haar dat op zo'n toon gezegt)

Het restaurant 's middags was het slechtste tot nu toe. Eten niet goed en de bediening onvriendelijk.

Daarna zijn wij naar de vroegere franse school ggaan, wat onder het bewind van de Rode Khmer een gevangenis was. Hier werden onderandere martelingen uitgevoerd. Dit was heel heftig,ik heb niet alles kunnen aanzien. Hoe meer er uitegelegd wordt desto minder begrijp ik ervan. Amerikanen betalen om tegen de Vietnamesen te vechten, Vietnamesen worden gevraagt om de bevolking te helpen en dan betalen de russen de ene en de chinesen de anderen.... Als ik thuis ben zal ik mij hier meer in verdiepen.

Na de S21 inrichting gaan wij naar een markt om te winkelen. Hier was ik ook echt voor in de stemming na zo'n rondleiding! Ik heb dus besloten om in de bus te blijven om alles te laten bezinken. Ik heb zo andere indrukken gezien van de stad, erg erg erg arm!

Voordat de anderen naar de markt gingen, werd er en groepe besloten dat wij om 16u30 weer bij de uitgang zouden zijn om naar de boot te gaan. De gids had gevraagd hoe lang wij wilden winkelen. De Draak wilde 2 uur en de rest tussen een half uur en een uur. Wij zijn gezamenlijk op driekwartier uitgekomen. Om half vier bleken er 3 personen te missen. De draak, haar man en een vriendin. Wij zaten al in de bus, hartstikke fout geparkeerd. Hosim is terug naar de ingang van de markt gegaan en wij hebben een rondje gereden.

Toen ze eindelijk bovenwater waren kregen ze de wind van voren. Wat denk je, nee hoor, zei waren op tijd, op het programma stond immers markt tot 17u00... Vals kreng. Nou, ik dacht even dat de pleuris uitbrak! Maar zei hield voet bij stuk, zei had gelijk en ze ging zelfs tegen een vriendin van haar tekeer omdat die niet op haar gewacht had.

Bij de boot aangekomen ging het hele gezeur verder, bij de verantwoordelijke. Hosim keek helemaal beteutert en verontschuldigde zich voor alles wat die dat fout is gelopen!!!! Nou zeg, reken maar dat wij hem hebben verdedigd! Wat zijn wij europeanen in een groep ongelofelijke etters. Dit doet mij aan Cuba denken, daar was de groep ook niet veel beter... Triest!