Gisteravond zijn wij een stuk verder gevaren en vandaag zijn wij in Koh Chen aangekomen. Hier hebben wij een klein dorpje bezoch waar er zilvere dingen werden gemaakt, bekers, schalen, sieraden enz enz
Wij hebben een school bezocht en een oude man die gevangen is geweest tussen 1975 e, 1979. Hij was daarvoor leraar maar toen hij opgepakt was moest hij zijn 'biografie' schrijven. Hij zei dat ie niet kon lezen en schrijven, dus moet hij op de velden werken. Dit heeft hem waarschijnlijk zijn leven gered, want intellectuelen en ambtenaren werden meteen geëxecuteerd...
Nu geeft hij in dit kleine dorpje franse les en wiskunde en geeft hij bijlessen. In dit dorp hebben wij pennen en schriften achtergelaten.
's middags in een ander dorp hebben wij (weer) een tempel bezocht. Wij zijn er per ossenkar naartoe gegaan. Wij zaten per 2 personen in zo'n kar. Shake your boddy, shake it baby!
Iedere keer als wij terug komen op de boot, krijgen wij een vorchtige washand. Nou, die was pikzwart, zo stoffig was onze rit.
Tijdens het avondeten zijn wij doorgevaren en hebben ergens in the middle of no where anker gegooid. Een vierkante meter grond en een palmboom. Daar hingen wij aan vast.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten