Je moet je gasten opvoeden zei een leraar op de hotelschool.
Vanochtend kom ik in het hotel aan een mijn kollega helemaal wanhopig: Ik kan niet meer, ik kan niet meer, ik kan niet meer...
Er was een stel in het hotel dat duizende vragen heeft en haar nooit liet uitspreken en steeds een beter antwoord had. Gisteravond ging dat in een stuk door en nu bij het ontbijt ook weer. Andere gasten hadden al geprobeerd haar te 'redden', maar sommige mensen hebben nu eenmaal een bord voor hun kop.
Ik ging dus naar de ontbijtzaal en ging langs alle tafels om te kijken of alles naar wens verliep. En ja hoor, ik kreeg een stortvloed van vragen en naar de antwoorden werd niet geluisterd. Andere tafels moesten al bij vraag 2 lachen.
Hij vroeg de weg naar een P&R en die legde ik uit, met de dorpen die hij tegen zou komen.
'Kom ik dat langs mittel- of oberhausbergen?'
'Nee!'
Dus leg ik het nog een keer uit.
'Ja maar op internet schreven ze dat ik via of mittel- of oberhausbergen zou komen.'
Nu ben ik niet echt goed in wegen uitleggen maar sinds ik hier ben, is nog nooit iemand via die weg verdwaald... Ik print hem die weg uit en leg hem uit dat hij bij het wegrijden van het hotel van de parkeerplaats, rechts moest aanhouden en vanaf dan, die roete rijden.
'Ja maar hier staat links?'
'Ja, maar EERST RECHTS de parkeerplaats verlaten.'
'Dus als ik op de weg ben, moet ik eerst rechts en dan links?' snik, snik 8-(
Later ben ik met andere gasten aan het praten als hij mij onderbreekt met nog een routebeschrijving. Toen heb ik hem gezegd dat ik bij hem zou komen zodra ik met die andere gasten klaar zou zijn. Vond hij niet leuk maar de andere gast en mijn kollega wel!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten