Waar naartoe? Kom, laten wij iets geks doen, laten wij thuis blijven! Ach,waarom ook niet? Wij zijn zo zelden thuis, dat dat ook net vakantie is.
Maar na een halve dag thuis zij Philippe al dat hij eigenlijk wel zin had om naar Karlsruhe te gaan. Dat zegt ie eigenlijk al jaren en waarom dus niet? Hup, alles wij nodig hadden, behalve de dingen die wij vergeten zijn, in de camper geflikkerd plus de dingen die wij niet nodig hebben ook en dan op weg voor het avontuur.
Karlsruhe is eigenlijk maar een uur bij ons vandaan. Helaas hadden wij moeite een parkeerplaats met de camper te vinden en Philippe herkende niets meer. In 30jaar was het blijkbaar veranderd. Dan maar verder! Geen idee waarheen. Ik wilde bossen en zwembad. Philippe had geen voorkeur dus gingen wij richting zwarte woud. Zoals de naam het aangeeft zijn er bossen, dus dat was al een gedeelte van mijn wensen. Ik had op de kaart in een gebied een paar plaatsen met ‘Bad’ gezien en dat trok mij wel. En zo zijn wij in Bad Herrenalb terecht gekomen. Eerst een parkeerplaats zoeken om te kijken of wij hier wilden blijven. Dit bleek lekker tussen de bomen in de schaduw te zijn. Op de parkeerplaats waren speciale plaatsen oor campers, met water en stroom aansluiting. Je moest hiervoor bij de receptie van …. Het zwembad betalen. Het zwembad bleek een hele installatie van sauna’s, binnen en buitenbaden te zijn. Snel betalen, zwemspullen tevoorschijn halen en ‘here we come”. Hier zijn wij zo’n 5 uur gebleven. Eigenlijk moet je gestoord zijn om, als het buiten meer dan 30 graden is, naar een sauna van 60 graden te gaan maar wij hebben het gedaan. Dit was zo heerlijk, echt genieten!
Hier willen wij zeker nog eens terug komen. Slechts een uur bij ons vandaan, dus op een vrije maandag, waarom niet?
De volgende dag zijn wij verder gegaan. Eigenlijk wilden wij wel blijven maar misschien zijn er nog andere plekken zoals deze. Links, rechts, rechts, links en zo voorts. Mooi landschap en schitterend weer. Het werd tijd om weer een slaapplaats op te zoeken. Wij waren niet al te ver van het Titimeer en daar wilde ik al eens heen. Ok dan, zo gezegd, zo gedaan. Maar helaas viel dat tegen. Echt een mooie plek, maar de campings en de parkeerplaatsen waren nogal ver van het centrum. En dat centrum was echt vreselijk toeristisch. Een wat gedronken en dan maar weer verder. Wij besloten de snelste weg richting frankrijk te nemen en kijken waar wij zouden stoppen.
Toen Philippe de snelweg wilde nemen, zag is nog net op tijd dat het volledig vast stond. Dus dan maar weer de kleine routes. Wat een mazzel, wij kwamen langs een soort kasteeltje met een mooi terras op het binnenplaats. Snel parkeren en kijken wat het was. Het bleken 4 terrasjes te zijn, variërend van een bar tot een gastronomisch restaurant. Heel gezellig en lekker. Daarna besloten wij om naar huis te gaan, daar te slapen en de volgende dag weer verder te gaan.
(to be continued)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten