zaterdag 20 oktober 2012
Dag 7 Palermo
Wij zouden vandaag naar Tunis gaan en van daar naar Kartagho. Op advies van de franse regering is dat niet door gegaan. Palermo dus. Als ik zie hoe zwaar bewapend de politie hier is, met kogevrijvest en al, weet ik niet wat veiliger is...
Palermo is niet mijn ding. Na Griekenland valt het dubbel tegen. En daar komt bij dat toen ik de keuze had uit 2 reizen, ik voor deze gekozen heb, vanwegen Kartagho... Nouja, er zijn ergere dingen.
Palermo is niet mijn ding. Na Griekenland valt het dubbel tegen. En daar komt bij dat toen ik de keuze had uit 2 reizen, ik voor deze gekozen heb, vanwegen Kartagho... Nouja, er zijn ergere dingen.
Dag 6 Sea, xxx and sun ;-)
Vandaag hebben wij ontbijt in onze suite besteld. Verse sap, koffie, gepocheerde eieren, crab (en geen surimi), croissants, broodjes, vers fruit, muesli en yoghurt. Heerlijk lekker op ons terras. Dit is leven als god in Frankrijk (of Italie in ons geval): Genieten, genieten en nog eens genieten! Ik weet wat ik doe als ik de lotto win!
Het is dus toch gelukt! Philippe had vandaag een afspraak met de hotelmanager van het schip, om de keuken te mogen bekijken. Uiteindelijk kon Andrea niet en wachte de Guest relation manager op hem. Die was nogal verbaasd. 'Bent U journalist?' Nee dus. Philippe legde uit waarom hij zo geinteresseerd was en het eis was gebroken.
Andrea heeft zich later bij hen en de chefkok gevoegd en daarna mocht hij zelfs de kombuis met de koeling en alles bezoeken. Volgens de GRM mocht dat nooit iemand, hij was helemaal abuis. En Philippe was in de wolken! Toen hij terug kwam, was het net alsof er een kind terug kwam van de Sinterklaasintocht. Zo enthousiast;
's middags hebben wij met Chantal geluncht. Je kunt dus ook 's middags à la carte eten.
Aan boord worden er allemaal activiteiten georganiseerd. Belotte, schaken, dansles, spaans, italiaans enz enz en dus ook aquarel les. Vooral voor degenen die niet met de excursies mee gaan. En vandaag besloot ik om dus te gaan aquarellen. OK in een uur kun je niet veel leren, maar ik heb er wel veel aan gehad. Ik ben zelfs thuis bezig geweest met mijn verf!
Ik heb vandaag ook ontdekt dat er een 'hightea' aan boord is. Een dag vol ontdekingen dus ;-)
dag 5 Itea
Delphi bezocht en nog een terras. Wij konden toch niet weg zonder nog eens mezzes te eten. Ik heb ouderwets een restaurant uitgezocht. gekeken waar er grieken waren, waar de tafels zo normaal mogenlijk waren en de gerechten met fotos op de kaart stonden.
Yes, wij hadden een toprestaurant! Later zagen wij ook nogal wat bemanning op het terras. Die wisten het ook goed uit te zoeken.
Voor vanavond zijn alle VIP's uitgenodigd voor een privé borrel bij de capitein en wij zijn blijkbaar ook VIP's. He, nog steeds geen andere schoenen maar wel een nieuwe mooie bloes!
Yes, wij hadden een toprestaurant! Later zagen wij ook nogal wat bemanning op het terras. Die wisten het ook goed uit te zoeken.
Voor vanavond zijn alle VIP's uitgenodigd voor een privé borrel bij de capitein en wij zijn blijkbaar ook VIP's. He, nog steeds geen andere schoenen maar wel een nieuwe mooie bloes!
Dag 4 Korfoe
Wij hebben het paleis van Sissi bezocht.
daarna hebben wij de groep verlaten en hebben een terrasje opgezocht om grieks te gaan eten. Philippe is helemaal weg van Griekenland en wil hier weer eens komen. Maar scht, dat probeer ik je al bijna 18 jaar te vertellen!!!
Heerlijk grieks gegeten. Smullen, eindelijk weer mijn sardientjes, inktvis en andere lekkernijen! Wij hoorden op ht terras toeristen zich afvragen hoeveel de prijs in Euro zou zijn!!?? Wat een imboos! De kelner wierp ons een wanhopige blik toe. Wij voelen mee!
Ook hier heb ik geen schoenen gevonden maarrrrrrrrrrr een hele mooie bloes! Tadaaaa!
Ik ben zo verliefd op griekenland, ik vind hier weer de sfeer die ik 25 jaar geleden geproefd.
daarna hebben wij de groep verlaten en hebben een terrasje opgezocht om grieks te gaan eten. Philippe is helemaal weg van Griekenland en wil hier weer eens komen. Maar scht, dat probeer ik je al bijna 18 jaar te vertellen!!!
Heerlijk grieks gegeten. Smullen, eindelijk weer mijn sardientjes, inktvis en andere lekkernijen! Wij hoorden op ht terras toeristen zich afvragen hoeveel de prijs in Euro zou zijn!!?? Wat een imboos! De kelner wierp ons een wanhopige blik toe. Wij voelen mee!
Ook hier heb ik geen schoenen gevonden maarrrrrrrrrrr een hele mooie bloes! Tadaaaa!
Ik ben zo verliefd op griekenland, ik vind hier weer de sfeer die ik 25 jaar geleden geproefd.
Dag 3 Lipari, een van de Eolische eilanden
Sightseeing oer het eiland. Wel mooi, de natuur hier. Hier werd pons steen gewonnen tot het op de lijst van het wereld erf goed terecht kwam. 50 families verloren hun inkomstenbron werd er vermeld, maar wat ze nu doen weten wij niet. Toen de groep naar de kerk ging, zijn wij er weer vandoor gegaan. Leuk klein stadje. Ik heb bijna jurken en rokken gekocht, maar die trek ik nooit aan, dus toch maar niet....
Weer een terasje gepikt tot de groep terug kwam. Lekkere antipastis gegeten.
Elke ochtend, voordat wij vertrekken krijgen wij een stikker op met het nummer van onze bus. Snap niet waarop ze niet dezelfde numer voor de hele reis geven... Ook wisselen wij van reisleidster.
Het is ongelofelijk hoe vaak er mensen kwijt raken... En dat terwijl ze toch echt moeite doen om bij de groep te blijven. En wij zwieren alle kanten op en toch raken wij niet zoek... In Florence was er een reisleidster de hele tijd 'Groep 4' zocht. En ik moest zo lachen en dat merkte ze. Toen ze voor de zoveelste keer langs rende, maande ze mij: NIET LACHEN! En ik probeerde mij in te houden. Toen er tranen onder mijn zonebril vandaan kwamen proestte ze het ook uit. Ohhh, mag niet!
De volgende dat had ze onze groep en Philippe en ik kwamen te laat. Reken maar dat ze wraak nam. 'Nou dat begint al lekker, met jullie!'
Vanavond hebben wij een borrel met de kapitein. Dan wordt een deel van de bemanning voorgesteld. Netjes gekleed komen, staat er in het boordjournaal. Dat hadden wij geplannd, ik heb een JURK meegenomen! Alleen... geen rekening gehouden met de schoenen. Sukkel!
Ik had de keuze tussen Birkenstock of bergschoenen... slim he? Dus zijn wij op zoek gegaan naar schoenen. Tja, niets, niets en nog eens niets.Uiteindelijk maar iets anders aan getrokken. Jammer dan!
Weer een terasje gepikt tot de groep terug kwam. Lekkere antipastis gegeten.
Elke ochtend, voordat wij vertrekken krijgen wij een stikker op met het nummer van onze bus. Snap niet waarop ze niet dezelfde numer voor de hele reis geven... Ook wisselen wij van reisleidster.
Het is ongelofelijk hoe vaak er mensen kwijt raken... En dat terwijl ze toch echt moeite doen om bij de groep te blijven. En wij zwieren alle kanten op en toch raken wij niet zoek... In Florence was er een reisleidster de hele tijd 'Groep 4' zocht. En ik moest zo lachen en dat merkte ze. Toen ze voor de zoveelste keer langs rende, maande ze mij: NIET LACHEN! En ik probeerde mij in te houden. Toen er tranen onder mijn zonebril vandaan kwamen proestte ze het ook uit. Ohhh, mag niet!
De volgende dat had ze onze groep en Philippe en ik kwamen te laat. Reken maar dat ze wraak nam. 'Nou dat begint al lekker, met jullie!'
Vanavond hebben wij een borrel met de kapitein. Dan wordt een deel van de bemanning voorgesteld. Netjes gekleed komen, staat er in het boordjournaal. Dat hadden wij geplannd, ik heb een JURK meegenomen! Alleen... geen rekening gehouden met de schoenen. Sukkel!
Ik had de keuze tussen Birkenstock of bergschoenen... slim he? Dus zijn wij op zoek gegaan naar schoenen. Tja, niets, niets en nog eens niets.Uiteindelijk maar iets anders aan getrokken. Jammer dan!
Dag 2 Salerne
Hier hebben wij een rondrit (met de bus, want de boot komt niet verder dan de haven). Daarna door naar Pompeï. Indrukwekkend en warm! De hitte ligt niet aan de vulkaan, die is dood maar aan de zomer die hier nog 'even' aanhoud. 32° 's ochtends om 8uur.
Heel wat geleerd vandaag; de romeinen hadden fast foods (?!), 'zebrapaden' en wegwijzering naar bordeels...
Ook hier hadden wij koptelefoons. Ik vind dat heel handig, je hoeft niet op elkaar gepropt naar de gids te luisteren. De kwaliteit van deze koptelefoons was niet zo goed als die van gisteren. Als wij nieteens zo ver van de gids waren, ging hij al kraken. Nouja, dan probeerde ik een ander kanaal tot ik een andere gids tegen kwam. Handig, als je meertalig bent, je hebt meer keuzes. En zo ontdek je dat niet alle gidsen hetzelfde vertellen... Ehhh???
Wij hebben ons netjes gedragen, geen boodschappen gedaan.
Dag 1 Livourne
Eerste stop was Florence. Ok dat ligt 1 1/2 uur van de kust, dus zijn wij met de bus gegaan. Livourne was de haven die wij aandeden.
Jaren geleden heb ik door Italië gebackpakt. Later hed ik spijt dat ik Florence 'vergeten' was maar dat konden wij nu inhalen. Eigenlijk was Florence niet wat ik verwachte maar wij hebben lekker door de steegjes geflaneerd. Hier heb ik van Philippe en mooie tas gekregen, waarmee in de rest van de vakantie heb lopen showen ;-). Ook hebben wij voor de keuken een truffelpasta gekocht. Wij moeten de inkopen een beetje beperken, geen idee wat wij nog tegen komen. En wij hadden al een koffer probleem, weten jullie nog?
's middags hebben wij in een waanzinnig mooi restaurant gegeten. Het dateerde uit de tijd van begin 19. eeuw. Overal klatergoud, spiegels, schiderijen, kandelaars balkonnetjes etc etc Je zult er maar stof moeten wissen uggg.
Tipisch italiaans gegeten. De bediening vergat ons regelmatig dus kon ik mijn italiaans testen. Yeahhh, ik ben nog niet alles vergeten!
Ik moet toch even iets recht zetten. Toch vond ik Florence wel mooi maar het was zo druk en je had niet de tijd of gelegenheid om rustig dingen te bekijken. Wij waren in groepen opgedeeld en iedereen had een koptelefoon, verbonden aan de gids. Het bereik was redelijk veel, dus ans de gids midden op het plein iets uitlegde, wandelden wij eromheen. Of wij luisterden vanaf een terasje, hoe het in de katedraal eruit zag. Geen zin in overdadige kerken (met bedelaars ervoor...)!
In Florence kregen wij ook onze eerste (en gelukkig enige) aanvaaring met een van de twee handymens. Meetingpoint bij een statut voor de katedraal om 4uur. WIJ waren er maar de groep had inmiddels een ander punt bedacht. 'Haha, blerde Gilles. Jullie betalen vanavond het aperitif!' En hij bleef er maar op doorhameren. Toen heeft Philippe hem zijn valdood blik toegeworpen en de rest van de vakantie hebben wij niet meer met elkaar gesproken.
Terug op de boot zijn wij verder gegaan met onze inspektie. Er is dus een theater voor ruim 400 personen, een casino, 2 binnen bars, een bar bij het zwembad en een panoramabar dat na het eten een disco wordt. Die bevind zich op +/- 25m van onze suite. Maar je hoort niets.
Een paar winkeltjes waar je merk artiekelen, parfums e.d. kunt kopen. Normaal ook taxefree cigaretten, maar alleen als je de EU zone verlaat. En door de verandering van planning verlaten wij die dus niet. En daar had Philippe geen rekening mee gehouden, oeps!
Ik wilde misschien wel bij de kapper aan boord langs gaan en Philippe zag wel iets in een massage of iets dergelijks. Wij zijn idd langs gegaan... kanonen wat een prijzen. Dat is wat anders dan de boot op de Mekong. ach, mijn haar zit best wel goed, hoor. En als dat niet zo is, dan ligt dat aan de zeewind!
Voor het avondeten hadden wij vanaf nu een tafel voor ons tweeën. Het middag eten en ontwijt was in buffet vorm en je had diverse deks om te eten. Ons favoriete plekje werd bij het zwembad. Daar was het lekker rustig en je had er de mooiste uitzicht. Hier bediede Josephine, een Philipijnse de er in eerste instantie heel er stug uitzag. Maar dat veranderde heel snel tussen ons!
Jaren geleden heb ik door Italië gebackpakt. Later hed ik spijt dat ik Florence 'vergeten' was maar dat konden wij nu inhalen. Eigenlijk was Florence niet wat ik verwachte maar wij hebben lekker door de steegjes geflaneerd. Hier heb ik van Philippe en mooie tas gekregen, waarmee in de rest van de vakantie heb lopen showen ;-). Ook hebben wij voor de keuken een truffelpasta gekocht. Wij moeten de inkopen een beetje beperken, geen idee wat wij nog tegen komen. En wij hadden al een koffer probleem, weten jullie nog?
's middags hebben wij in een waanzinnig mooi restaurant gegeten. Het dateerde uit de tijd van begin 19. eeuw. Overal klatergoud, spiegels, schiderijen, kandelaars balkonnetjes etc etc Je zult er maar stof moeten wissen uggg.
Tipisch italiaans gegeten. De bediening vergat ons regelmatig dus kon ik mijn italiaans testen. Yeahhh, ik ben nog niet alles vergeten!
Ik moet toch even iets recht zetten. Toch vond ik Florence wel mooi maar het was zo druk en je had niet de tijd of gelegenheid om rustig dingen te bekijken. Wij waren in groepen opgedeeld en iedereen had een koptelefoon, verbonden aan de gids. Het bereik was redelijk veel, dus ans de gids midden op het plein iets uitlegde, wandelden wij eromheen. Of wij luisterden vanaf een terasje, hoe het in de katedraal eruit zag. Geen zin in overdadige kerken (met bedelaars ervoor...)!
In Florence kregen wij ook onze eerste (en gelukkig enige) aanvaaring met een van de twee handymens. Meetingpoint bij een statut voor de katedraal om 4uur. WIJ waren er maar de groep had inmiddels een ander punt bedacht. 'Haha, blerde Gilles. Jullie betalen vanavond het aperitif!' En hij bleef er maar op doorhameren. Toen heeft Philippe hem zijn valdood blik toegeworpen en de rest van de vakantie hebben wij niet meer met elkaar gesproken.
Terug op de boot zijn wij verder gegaan met onze inspektie. Er is dus een theater voor ruim 400 personen, een casino, 2 binnen bars, een bar bij het zwembad en een panoramabar dat na het eten een disco wordt. Die bevind zich op +/- 25m van onze suite. Maar je hoort niets.
Een paar winkeltjes waar je merk artiekelen, parfums e.d. kunt kopen. Normaal ook taxefree cigaretten, maar alleen als je de EU zone verlaat. En door de verandering van planning verlaten wij die dus niet. En daar had Philippe geen rekening mee gehouden, oeps!
Ik wilde misschien wel bij de kapper aan boord langs gaan en Philippe zag wel iets in een massage of iets dergelijks. Wij zijn idd langs gegaan... kanonen wat een prijzen. Dat is wat anders dan de boot op de Mekong. ach, mijn haar zit best wel goed, hoor. En als dat niet zo is, dan ligt dat aan de zeewind!
Voor het avondeten hadden wij vanaf nu een tafel voor ons tweeën. Het middag eten en ontwijt was in buffet vorm en je had diverse deks om te eten. Ons favoriete plekje werd bij het zwembad. Daar was het lekker rustig en je had er de mooiste uitzicht. Hier bediede Josephine, een Philipijnse de er in eerste instantie heel er stug uitzag. Maar dat veranderde heel snel tussen ons!
Love boat...
Het komt er gewoon niet van om alles na te schrijven, dan is het niet meer spontaan... sorry!
Het was in ieder geval een te gekke vakantie. Wij waren echt uitgerust, toen wij terug kwamen en dat duurt nog voort. Gewoon goed dus.
Wij zijn met bijna alle uitstapjes mee geweest. Soms helemaal, soms zijn wij ergens onderweg af gehaakt. Regelmaatig hebben wij een terasje gepikt en zagen onze groep voorbij denderen. Maar wij waren hier om te relaxen. Geen kerken bezocht, geen musea...
ik zal toch proberen hoever ik kom.
De eerste avond
's avonds kon je of om 18u00 eten of om 21u00. Dat was van te voren vast gelegd. Wij hadden voor 21u00 gekozen. Wij met Chantal (onze bazin of de vrouw van de baas?) en George (de reisegeleider) aan één tafel. chantal had dat zo geregeld, zodat wij zeker niet bij jut en jul aan de tafel zouden komen.
Je had de keuze uit:
3 voorgerechten
1 soep
2 pastagerechten
3 hoofdschotels
1 salade
1 kaasplateau
5 desserts
Wij namen dus voorgerecht, hoofdgerecht, kaas en dessert. Uiteindelijk bleek dat je dus zelfs een 7 gangenmenu mocht nemen.... Ik dacht dat de soep bij de voorgerechten hoorde en de pastas bij de hoofdgerechten... Ik kom ook nooit in een restaurant, hoe kan ik dat nou weten?? Hoewel dat van de pastas had ik kunnen weten
Het was gezellig met George en Chantal aan tafel. Je merkte ook dat Chantal aan boord bekent en gewardeerd was.
Philippe liet vallen dat hij wel graag de keukens aan boord zou willen zien maar volgens Chantal was dat niet mogenlijk. Wel zou ze een afspraak voor ons regelen met Andrea, de hotelmanager aan boord. Die kon ons wel het een en ander uitleggen. Helaas pindakaas!
Het was in ieder geval een te gekke vakantie. Wij waren echt uitgerust, toen wij terug kwamen en dat duurt nog voort. Gewoon goed dus.
Wij zijn met bijna alle uitstapjes mee geweest. Soms helemaal, soms zijn wij ergens onderweg af gehaakt. Regelmaatig hebben wij een terasje gepikt en zagen onze groep voorbij denderen. Maar wij waren hier om te relaxen. Geen kerken bezocht, geen musea...
ik zal toch proberen hoever ik kom.
De eerste avond
's avonds kon je of om 18u00 eten of om 21u00. Dat was van te voren vast gelegd. Wij hadden voor 21u00 gekozen. Wij met Chantal (onze bazin of de vrouw van de baas?) en George (de reisegeleider) aan één tafel. chantal had dat zo geregeld, zodat wij zeker niet bij jut en jul aan de tafel zouden komen.
Je had de keuze uit:
3 voorgerechten
1 soep
2 pastagerechten
3 hoofdschotels
1 salade
1 kaasplateau
5 desserts
Wij namen dus voorgerecht, hoofdgerecht, kaas en dessert. Uiteindelijk bleek dat je dus zelfs een 7 gangenmenu mocht nemen.... Ik dacht dat de soep bij de voorgerechten hoorde en de pastas bij de hoofdgerechten... Ik kom ook nooit in een restaurant, hoe kan ik dat nou weten?? Hoewel dat van de pastas had ik kunnen weten
Het was gezellig met George en Chantal aan tafel. Je merkte ook dat Chantal aan boord bekent en gewardeerd was.
Philippe liet vallen dat hij wel graag de keukens aan boord zou willen zien maar volgens Chantal was dat niet mogenlijk. Wel zou ze een afspraak voor ons regelen met Andrea, de hotelmanager aan boord. Die kon ons wel het een en ander uitleggen. Helaas pindakaas!
woensdag 10 oktober 2012
Das Boot
Ik zit op ons terras en zie Korfoe naderen. Onze cabine,
of suite, is een plaatje! Heel ruim en licht, lekker gezellig. Alleen de kast
al! Nee, die is niet gezellig, maar handig en groot. Zo eentje, die je in een catalogus
vind als model en waarvan je dan begint te dromen voor in jouw kamer. Laden met
mandjes voor je ondergoed, je sokken en weer speciale laden voor je schoenen...
Zucht!
In de kast hingen
twee badjassen die zo dik waren als twee badjassen samen...
Op de salontafel stond een fles prosecco in een champagnekoeler
en een fruitschaal. Op ons terras stonden twee zonnestoelen en een tafeltje en
een ronde tafel met twee terrasstoelen. K schat het terras zon 15 vierkante
meter... Je kunt er in je blote piep zonnen en niemand ziet je behalve de zeemeuw
die langs vliegt.
Er zijn nog twee stellen aan boord die wij kennen. De
mannen zijn klusjesmannen in het hotel. Chantal vroeg om niet aan hen te
vertellen dat wij een suite hebben. Indien zij vragen waar wij zitten, moesten
wij haar nummer maar geven.
Na onze inspectie van de cabine zijn wij de boot gaan
verkennen. Ze zouden een gps moeten meegeven! En dan is dit maar een "kleine"
boot! Na een tijdje zijn wij maar gaan uitrusten in een van de vier bars. Ik
wilde iets in de cabine gaan halen. In de cabine stonden inmiddels ook al
hapjes op ons te wachten. Amper binnen werd er geklopt. Katrien, onze cabine steward
kwam zich voorstellen en of wij iets nodig hadden... Nee hoor, alles was ok! En
weer een klop, dit keer Glenda, onze butler, die vroeg of alles in orde was met
de bagage, cabine etc etc...
Oh ja, bagage! In Marseille moesten wij inchecken. Bagage
afgeven, ID controle, kaartjes en de hele reutemeteut. Daarna moesten wij wachten
en werden per groep van 20 opgeroepen om aan boord te gaan.
Op een gegeven moment werd IK omgeroepen. Waarom, ik heb nog
niet de gelegenheid gehad om onzin uit te halen? De hostess was helemaal,
abuis, mijn koffer was uit elkaar gevallen! Ik dus mee naar de douane, waar
mijn mooie roze, GROTE koffer op de band lag. Gelukkig had ik alles netjes en
goed ingepakt. Aan weerskanten een handdoek zodat niets eruit zou vallen in
geval van… tja, dit dus!
Ach, het viel allemaal wel mee. De rits was gewoon open
gegaan waar hij niet moest open gaan. Een keer alles open en weer dicht, en
klaar was Clara. Een marseillé vroeg aan Philippe en mij wie de koffer gepakt
had? Eh ik!? Tja, zegt hij tegen Philippe, dat verbaasde hem niets. Zijn vrouw
propte de koffers ook altijd te vol… En daarna was ik ‘toeschouwer’ van een
gesprek tussen twee macho’s die een lol hadden!!! (Schat, slaap jij vanavond
maar lekker op de bank ;-p)
Abonneren op:
Reacties (Atom)