van 540,8 naar 789,8

Na een lekker ontbijt met de Parijzenaren zijn wij meer richting zuiden gereden.

Givry, Mercurey, Meursault, Saint Aubin, Saint Veran, Epoisse, Santenay, …

In Saulieuy hebben even een kleine pauze gehouden. Hier hebben wij onze ogen de kost gegeven. Dat was het enige wat wij ons konden veroorloven... een die sterren restaurant van Bernard Loisseau. Een 3sterrenkok die een paar jaar geleden 3 sterren had, er een verloor en toen zelfmoord pleegde. Zijn vrouw heeft het restaurant voortgezet en weer een derde ster verdient.

Jean-Jacque Belin, de man van Nadine heeft voor hem gewerkt en heeft een restaurant voor hem in Osaka geopend.

Het is hier zo mooi, al die mooie wijngaarden, de chateaux, en andere 'kleine' optrekjes... zucht...

Philippe wilde hiernaartoe omdat een oud-collega van hem hier woont en vlakbij werkt.

Christian werkt in een soort themapark, met als thema wijn, hoe kan het ook anders. Wij zijn daar naartoe gegaan en Philippe heeft naar hem gevraagd en ja hoor, hij was er. Het was echt een leuk weerzien voor hun beiden. En als klap op de vuurpijl, werkte er daar nog iemand die Philippe kende het muntje eindelijk viel.

Die herkende Philippe niet meteen maar was dol enthousiast. Hij werkte in de wijnproeverij van het park en dus... 'Philippe!!! 'T is niet waar!! ça s'arrose!' En daar ging een fles open.

Christian vroeg waar wij sliepen en ik wees naar onze camper. Wij hadden op de site van het park een paar campings met zwembad gezien en dat was onze planning voor een paar dagen. Even later kwam hij met het voorstel om bij zijn broer te gaan staan. Die had een wijngaard in Julienas. OK, waarom niet?

Hij bracht ons naar zijn broer, die niet alleen een wijnaard had, maar zelfs een wijngaard met een fantastisch uitzicht!!! En daar staan wij dan, op een pad net onder zijn hof boven de wijngaarden. Ik kan het niet beschrijven.

Nu u zitten wij in Julienas, voor onze camper naar de krekels te luisteren met een uitzicht van heb ik jouw daar! Ergens op het bijna hoogste punt, midden in de wijngaarden. Wij wilden in Julienas gaan eten later...

Ohja, even vergeten, bij aankomst hier, had Vincent de wijnb(r)oer net een wijnproeverij. Ach schuif maar aan. Drie uur later had ik heel veel geleerd. Bourgogne en rosé waren nooit zo mijn wijnen, maar hier wil ik wel een uitzondering maken... Vincent experimenteert graag en heeft sommige van zijn percelen moeten declasseren omdat hij zich niet aan de voorgeschreven methodes en druivensoorten houd. De naam Julienas is goud waard, maar sommige van zijn wijnen verkoopt hij als Tafelwijn. Maar zoals hij zegt, klanten die mij kennen kopen ze toch wel... hetzelfde als 'onze' Joseph Vierling ook zegt. Die moeten wij eens aan elkaar voorstellen.

De andere gasten waren al lang vertrokken en er kwam zo af en toe een fles zonder etiquette langs...Die man was zo gepassioneerd. Morgen gaat hij naar Parijs, om zijn wijnen aan te prijzen. Ha, in een van de restaurants, werkt Patricia! Ik hoop dat hij er iets aan heeft. Gisteren was hij bij een vriend in de Haute Savoie... dat is een oud-leraar van Philippe met wie hij nog in kantact is en ook in Parijs hadden ze een gezamenlijke kennis... de wereld is wel heel klein!

Dus 3 uur later, zag ik het echt niet meer zitten om de berg af te gaan. Nog met de camper, nog met de fiets nog lopend. Hoewel deze 2 laatste opties voor naar beneden geen probleem waren, was de terugweg het wel...

Vincent bood ons zijn auto aan, ja daaaag, grapjas! Wij hebben lekker op ons terras gegeten, met de krekels als orkest en ons giga uitzicht!!! De keuken was een beetje magertjes, maar de rest maakte dat weer ruimschoots goed.

En vanochtend wed ik om 7 uur wakker, genietend van het uitzicht vanuit ons bed. Dit is wel het toppunt van genieten!