Voilà hier is ie dan….

Hoelang heb ik het er nou niet al over, om een blog bij te houden voor als wij met de camper onderweg zijn? Nou hier is ie dan, onze blog!! Tadaaaa!!!

Ik zal proberen om onze caperavonturen hier voor het 'nageslacht' vast te leggen.

Ik begin meteen... snisnik, snotter...

Na het weekend vertrekken wij voor 2 weken vakantie, jaja, echt waar. Wij gaan de bergen in, of niet ;-) maar waarschijnlijk wel, of toch niet. Wij zien wel waar wij uitkomen, als wij al wegkomen...

De camper stond voor de deur, omdat wij gisteren ruimte nodig hadden ivm 3 dopen en een verjaardag (nee geen re-make 3 mariage and a funeral). Hij moest nog binnengezet worden, en wij stonden in de tuin met Franck te praten toen ik herry hoorde. Als er iemand in de buurt van onze Camper komt zeg ik altijd 'Tu touche mon camping-car et je te tue!'. En nu weer dus. Ik loop richting straat om te kijken wat er aan de hand was, ik dacht dat er bij de buurman tegenover iets van zijn tractor gevallen was.

En daar stond dan iemand naar mijn camper te kijken en de schade die hij aangericht had...

Neeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ja dus! Wat bleek, hij moest ergens achteruit inrijden en heeft de bocht te groot genomen. Vééél de groot genomen 8-(((

De bumper was ingedeukt en het achterlicht kapot. Ik nam het nog redelijk rustig op, ik heb hem niet meteen een kop kleiner gezaagd. Waarschijnlijk was ik verdoofd, versuft, nog niet wakker of wat dan ook.

Hij baalde enorm, vooral voor ons. Hij moest bij de buren zijn, voor een reparatie en vroeg of hij dat eerst mocht doen en dan de formulieren voor de verzekering in te vullen. OK dacht ik, kan geen kwaad, hij had mij al zijn visitekaartje gegeven.

Hij ging naar de buren en ik naar binnen om Philippe het ‘heugelijke’ nieuws te vertellen. Philippe kwam met mij naar buiten om de schade op te nemen. SCHRIK!! Ik had de zijkant niet gezien. En Daar bleek er ‘ietsje’ meer schade te zijn dan ik dacht. De deur naar de opbergruimte, de zijkant en nog wat meer. Ik kan jullie vertellen dat buitenplaat van een camper maar een paar millimeter dik is en dat er piepschuim onder zint. Wat je niet allemaal vroeg in de ochtend leert…

Ik heb foto’s genomen voor het geval dat de verzekering dat nodig zou hebben.

Even later is Miguel, laat ik hem maar bij zijn naam noemen en niet zoals ik hem in gedachte noem, om de papieren te regelen. Ach, hij was wel aardig en vond het echt erg voor ons.

Daarna ben heb ik onze verzekering gebeld en die heeft meteen voor morgen een afspraak met een expert geregeld, in de hoop dat wij maandag gewoon MET DE CAMPER kunnen vertrekken.

Nou, ik hou jullie op de hoogte


Carola & Philippe