woensdag 10 oktober 2012

Das Boot


Ik zit op ons terras en zie Korfoe naderen. Onze cabine, of suite, is een plaatje! Heel ruim en licht, lekker gezellig. Alleen de kast al! Nee, die is niet gezellig, maar handig en groot. Zo eentje, die je in een catalogus vind als model en waarvan je dan begint te dromen voor in jouw kamer. Laden met mandjes voor je ondergoed, je sokken en weer speciale laden voor je schoenen... Zucht!
 In de kast hingen twee badjassen die zo dik waren als twee badjassen samen...

Op de salontafel stond een fles prosecco in een champagnekoeler en een fruitschaal. Op ons terras stonden twee zonnestoelen en een tafeltje en een ronde tafel met twee terrasstoelen. K schat het terras zon 15 vierkante meter... Je kunt er in je blote piep zonnen en niemand ziet je behalve de zeemeuw die langs vliegt.
Er zijn nog twee stellen aan boord die wij kennen. De mannen zijn klusjesmannen in het hotel. Chantal vroeg om niet aan hen te vertellen dat wij een suite hebben. Indien zij vragen waar wij zitten, moesten wij haar nummer maar geven.
Na onze inspectie van de cabine zijn wij de boot gaan verkennen. Ze zouden een gps moeten meegeven! En dan is dit maar een "kleine" boot! Na een tijdje zijn wij maar gaan uitrusten in een van de vier bars. Ik wilde iets in de cabine gaan halen. In de cabine stonden inmiddels ook al hapjes op ons te wachten. Amper binnen werd er geklopt. Katrien, onze cabine steward kwam zich voorstellen en of wij iets nodig hadden... Nee hoor, alles was ok! En weer een klop, dit keer Glenda, onze butler, die vroeg of alles in orde was met de bagage, cabine etc etc...

Oh ja, bagage! In Marseille moesten wij inchecken. Bagage afgeven, ID controle, kaartjes en de hele reutemeteut. Daarna moesten wij wachten en werden per groep van 20 opgeroepen om aan boord te gaan.
Op een gegeven moment werd IK omgeroepen. Waarom, ik heb nog niet de gelegenheid gehad om onzin uit te halen? De hostess was helemaal, abuis, mijn koffer was uit elkaar gevallen! Ik dus mee naar de douane, waar mijn mooie roze, GROTE koffer op de band lag. Gelukkig had ik alles netjes en goed ingepakt. Aan weerskanten een handdoek zodat niets eruit zou vallen in geval van… tja, dit dus!

Ach, het viel allemaal wel mee. De rits was gewoon open gegaan waar hij niet moest open gaan. Een keer alles open en weer dicht, en klaar was Clara. Een marseillĂ© vroeg aan Philippe en mij wie de koffer gepakt had? Eh ik!? Tja, zegt hij tegen Philippe, dat verbaasde hem niets. Zijn vrouw propte de koffers ook altijd te vol… En daarna was ik ‘toeschouwer’ van een gesprek tussen twee macho’s die een lol hadden!!! (Schat, slaap jij vanavond maar lekker op de bank ;-p)


(zal proberen verder te schrijven)

4 opmerkingen:

  1. Philippe moest lachen, toen ik mijn vorige item ‘Pacific princess’ noemde. Week niet of hij ‘das Boot’ ook grappig vindt???

    Kleine uitleg, voor degenen die het verhaal niet kennen en ach, voor de anderen ik het noch steeds leuk (vooral voor mij)

    Jaren geleden waren wij in Duitsland in een pretpark. Een van de shows, was een scène uit de film ‘Das Boot’. Er was een gedeelte van het boot na gebouwd. Er werden 4 vrijwilligers gevraagd. Niet helemaal eerlijk, maar ik deed mijn hand omhoog achter de rug van Philippe en hij werd uit het publiek ‘gevist’. Van de 4 ‘vrijwilligers’ moester er 2 bovendek en 2 benedendeks gaan. Aangezien alles in het rap Duits ging, wist Philippe niet echt wat heb overkwam en wat hij nou moest doen.

    Philippe moest bovendek en kreeg een olievest en een zuidwester en moest doen alsof hij de horizon aan het spotten was. Dus die 2 waren aan het kijken en kijken toen er een grote ventilator werd aangezet. Het stormde dus… en ja, als het stormt… heb je ook regen. Ze hebben 15 000 liter water over zich heen gekregen…

    Philippe was een beetje boos geloof ik maar ik deed het bijna in mijn broek van het lachen en nog steeds, meer dan 10 jaar later, moet ik lachen en heeft Philippe kiespijn. Sorry schat, als ik het van te voren geweten had, had ik je vast niet opgegeven (jaja, keep on dreaming!)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hahahahaha!!! Ach, arme Philippe! En toch is ie nog steeds bij je!

    Maarre: waarom mag je niet aan die twee anderen vertellen dat je in een suite zit?

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Omdat zij anders ook een voorleursbehandeling willen...

    BeantwoordenVerwijderen
  4. ????? Zijn het collega's dan, of vrienden, of familie of.........???

    BeantwoordenVerwijderen