Laat me slapen!

Om 7 uur worden wij gewekt. Een groots ontbijtbuffet met alles wat je hartje begeert. Eieren à la kart, fruit, bacon, vleeswaren, kaas, melkprodukten en weet ik veel hoeveel soorten sappen. Het brood en de croissantjes worden aan boord gebakken. Smikkel, smikkel! Klaar voor een dag Saigon! Wie niet klaar voor de dag is, is Stefan. Die is duidelijk net pas thuis. Hij verontschuldigt zich dat hij vandaag niet zo lekker is en dat hij ons later in de stad ontmoet. Ahhh, wat sneu voor hem, vind een oudere dame. Jaja, geloof je het zelf!? Ik vind sowieso onze vietnamese gids veel interessanter!

Wij bezoeken diverse markten en tempels. Saigon isniet echt mooi, vind ik. Het is er ontzettend druk en je moet erg opletten op de scooters. Anh (onze gids) heeft het over een 'organisation dans la désorganisation' Je houd telkens je hart vast en toch gebeurt er niets. Sinds kort is een helm verplicht en mogen er slechts max 2 mensen op een scooter. Over hoe hoog een hoe breed er geladen mag worden, heb ik niets gehoord.

's middags hebben wij nog eens in een lekker restaurant gegeten. Wij waren bank dat het teveel op de europeese smaak gericht was, maar dat viel gelukkig wel mee. Ik hou niet van pikant, maar hier kunnen ze er wat van! Scherp maar net niet te scherp.

Daarna weer markten, winkels en tempels. OP de laatste markt worden wij 'vrijgelaten'. Een overdekte markt met van alles te koop. In de bus werd ons uitgelegd hoe je moest onderhandelen, tot hoever je kon gaan en zo.

Het was een vierkant gebouw met 'straten' en 'dwarsstraten'. Er waren 2 soorten winkels, staatswinkels en privéwinkels. In de staatswinkel waren de prijzen aangegeven en kon je niet onderhandelen in de privéwinkels vraag je naar de prijs en dan begin je te onderhandelen. Philippe en ik zijn met de staatswinkels begonnen om een idee van de prijzen te hebben. De staatswinkels bevonden zich in het buitenste gedeelte en in het midden de privéwinkels.

Na een rondje staatswinkels gedaan te hebben waagden wij ons in het binnenste gedeelte. Lieve help! Wat een chaos. Je werd er aan alle kanten aangeklampt. Hier mijnheer, voor u mooi overhemd. Hier mevrouw, mooie ju.... Oeps, hun jurken zou ik vast niet passen. Ik werd dus snel met rust gelaten.

Ergens kwamen wij bij de 'huishoudelijke' afdeling. De winkel van sinkel met ook noch etenswaren. Ik geloof niet dat ze hier een keuringsdienst voor waren hebben... Ik zal niet in detail treden. Het was wel interessant. Wij hadden duidelijk niet het profiel van iemand die bij hun zou inkopen dus werden wij met rust gelaten.

Op een gegeven moment stapte ik op iets en hoorde krak. Ik draai mij om en zie een rat!!!!! OMG! Met mijn sandalen? Het idee alleen al, brrrr! Nee, het was een plastic fles, maar toch. En daarna heb ik nog andere ratten gezien. Philippe keek zijn ogen uit en ik probeerde hem in gedachten te hypnotiseren, zodat wij weer terug gingen.

Wij besloten om het een en ander in de staatswinkels te kopen, afdingen is niets voor ons! Ik zag nog ergens een shawl in een privéwinkel en die heb ik toch gekocht, Die heb ik van 12 naar 7$ gebracht. Wij zaten in de goede richtlijn, maar toch had ik er niet echt vrede mee.

Ter afsluit zijn wij nog in een historisch museum geweest, maar daar waren alleen maar oude dingen ;-) De geschiedenis tot begin 20. eeuw. Alles was in het vietnamees en wij hadden maar 3/4uur. Er was er ook een spektakel met poppen op het water. Ook dat werd niet vertaald.

Terug op de boot, douche en onze dagelijkse briefing, dagelijks dus. Iets wat wij iedere dag doen, die briefing.

Het avond eten was een beetje teleurstellend. Varkenshaasje met pepersaus en aardapelpurée... niet echt tipisch vietnamees.

Wij beginnen steeds meer aansluiting te krijgen met de groep van 6 en de 2 dames. Die vinden de anderen ook niet aardig. En omgekeerd geloof ik dat het ook het geval is. Wij zij natuurlijk een stuk jonger en passen helemaal niet in het plaatje. Onze groep heeft al behoorlijk gereisd en hebben vind ik veel cultuur en ze zijn ook in van alles geinteresseerd.

De anderen stellen van die achterlijke vragen en zijn zoooo bekrompen. De 'hoofd' van die groep loopt continu met zijn clipboard waar hij aantekeningen op maakt en waar hij controleert of het overeen komt met het programma...

Wij hebben nog lekker zitten kletsen met een stel van onze groep. Aan het einde waren wij nog met z'n drien toen die andere man vroeg: 'Hebben jullie iets tegen ratten?' Ik keek in de richting waar hij keek en zag een rat. Iiiieeeeewwwwwwww!!! Heb ik dat?

Nouja, laten wij het maar positief bekijken, de ratten hebben het schip niet verlaten, dus gaan wij niet zinken, toch?