Saïgon of Ho Chi Minh city

Om even na 9 uur kwamen wij vanuit Bankok in Saigon aan.

Philippe en ik waren als eerste uit het vliegveld gekomen. Wij hebben niet echt geprobeerd om aansluiting met de groep te krijgen. Buiten het vliegveld zou onze gids op ons wachtte. Niet dus of eigenlijk wel, maar wij hebben elkaar niet gevonden. Inmiddels kwamen er ander van de groep naar buiten en begon het eerste gemopper al. Wat is dat met groepen, waarom altijd dat gezeik?

De of liever gezegd een gids stond dus wel op ons te wachten maar had niet de goede naam op zijn kaart staan. Normaal gesproken werken ze voor Rivages du Monde en die waren nu door La Cordée ingehuurd. En dat was dus niet goed overgekomen.

Wij werden met baggage en al in 2 bussen geladen. Gelukkig waren wij helemaal niet moe (wel dus) want wij gingen meteen van start met een sightseeing. Een aaneenschakeling van markten en tempels met een gastronomische stop. Heeerlijk!!!!

Tegen 5uur kwamen wij (eindelijk) bij de boot aan. Wat een warm onthaal, overal trouwens! Een welkomsdrankje, een vochtig washandje en wij voelden ons al een beetje meer mens.

Tijd voor onze briefing. Hier ontmoette wij voor het eerst ons begeleider, wat een balletje! Briefing is zeker niet afgeleid van breef, helaas. Stefan heeft de irritante neiging om alles 3 keer te herhalen, 3 keer. Hij herhaalt dus alles 3 keer. En zo worden dus alle instructies gegeven. Na een kwartier weet je niet of je moet gillen of lachen en na een half uur probeer je wanhopig de slappe lach inte houden. En alsof dat niet al genoeg is, is hij dodelijk saai en praat hij op een monotone toon. Dit kan nog gezellig worden. Na driekwartier werden wij eidenlijk van onze leiden verlost!

Meteen door naar onze hut en daar wachtte onze baggage alweer op ons. Na een lekkere douche voelde ik mij als herboren. Zo ik kon er weer tegenaan.

Voor het eten aperitief in de bar en het hele team wordt voorgesteld. Daarna een heerlijke maaltijd en een welverdiende nachtrust. Als wij willen kunnen wij nog uit in Saigon, als wij maar voor half twaalf terugg zijn, want dan gaan de hekken van de haven dicht. Laat maar, ben een ietsie, pietsie moe!